اگر برای ابد، هوایِ دیدنِ تو نیفتد از سرِ من چه کُنم ؟ هُجومِ زخمِ تو را، نمیکِشد تن من، برایِ کُشته شدن چه کُنم ؟

خدا، دلم گرفته ...

کاش منو مبتلا کنی ...

بهاران ...

من این زندگی رو نباشی ن م ی خ و ا م

13 سالِ پیش، همچین روزی 7 مهر 82 کاش میشد به اون روز برگشت کاش میشد > دلم گرفته، دنیا دو روزه آدم باید به پایِ خیلیا بسوزه

دلتنگمُ با هیچکسم میلِ سخن نیست

فقط باید سکوت کرد و مُرد

شادی ها دائمی نبود تاریخ مصرف داشت و تاریخ انقضاش سررسید و تموم شد غمی نیست پیش به سوی آینده > آلبوم جدید خانم " الیسا "، بزودی ... :)

چه خوابِ خوبی بود > فامیلی جدید، پور سعید :)

عشق، یعنی اولین نگاهی که قلبتو مثل برق گرفته ها بلرزونه

یک دریا، که نه فقط یک قطره (ذره) امید

غم از تو دلا رها شد، که شادی بازم به پا شد میخونند همه ملائک، شب ذکر یا رضا شد از قدومت آقا، این شبا خدا هم خندونه تو لیلایی آقا، یه عالمی واست مجنونه میلاد با سعادت امام رضا(ع) مبارک باد

فراموشی یه نعمتِ فوق العاده بزرگ از جانبِ خدا واسه آدما

از اینهمه سردرگمی، حیرانم خود میدانم و اما باز پریشانم پذیرفته ام و اما باز انکارش میکنم کاش گفتن ها از حد گذشته آه، از حالِ دلم این روزها فقط گریانم > کاش، میشد که پیدا میشدم

یا ریت … بقدر إحکی مع حالی و نسیها الندم یا ریت … بترجع دموعی تا ضمها و نسیها الألم یا ریت آه … یا زمانی … آه